12 listopada 2022 roku
Oleszyce leżą w historycznej ziemi bełskiej. W XV wieku Oleszyce były własnością Kormanickich, która od imienia swego protoplasty przyjęła nazwisko Ramsz. W latach 1436–1437 właścicielem był Stanisław Ramsz, ze swoim bratem Nasiągniewem lub Nassagniewem, a w latach około 1450–1462 Ramsz i jego żona Jadwiga z Leliwitów. Kolejnym właścicielem był Jan Ramsz wraz ze swoją matką Heleną z Felsztyna. Od 30 sierpnia 1570 roku Oleszyce należały do Hieronima (Jarosza) Sieniawskiego, w tym czasie Oleszyce nazwane są Hieronimowem. Prawa miejskie nadane osadzie w 1576 roku, przez ich właściciela Hieronima Sieniawskiego herbu Leliwa zostały potwierdzone 26 lutego 1578 w Warszawie, przez króla Stefana Batorego. Po powstaniu listopadowym w 1831 roku w majątku żony (Gryzeldy Zamoyskich) w Oleszycach, mieszkał tu jeden z dowódców Tytus Działyński – ojciec Anny Potockiej i tu urodził się jej syn 29 kwietnia 1867 roku Jan Nepomucen Potocki herbu Pilawa. W 1884 roku przez Oleszyce przeprowadzono linię kolejową. W 1901 roku miasto zniszczył wielki pożar, co poskutkowało utratą praw miejskich w 1915 roku. W 1939 roku 21 Dywizja Piechoty Górskiej stoczyła bój pod Oleszycami. Na mocy Traktatu o granicach i przyjaźni III Rzeszy z ZSRR Oleszyce znalazły się pod okupacją sowiecką. 22 czerwca 1941 roku straż graniczna NKWD spaliła więźniów przetrzymywanych w zamku. W latach 1941–1943 Niemcy i wspierająca ich Ukraińska Policja Pomocnicza zgładzili tutaj około 1500 Żydów. Z kolei w latach 1943–1946 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali w mieście kilkunastu Polaków, w tym kilku żołnierzy WP broniących stacji kolejowej. Oleszyce odzyskały prawa miejskie w 1989 roku.
CO WARTO ZOBACZYĆ?
- Pozostałości zespołu pałacowego Sieniawskich
- Czworoboczny ratusz z dziedzińcem i dwiema bramami
- Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
- Murowana cerkiew greckokatolicka pw. św. Onufrego
- W okolicy miasta trzynaście schronów z tzw. Linii Mołotowa.
BIBLIOGRAFIA
- wikipedia.org