{"id":16502,"date":"2026-09-24T15:00:39","date_gmt":"2026-09-24T15:00:39","guid":{"rendered":"https:\/\/kolejrzeczy.com\/blog\/?p=16502"},"modified":"2026-09-24T15:00:39","modified_gmt":"2026-09-24T15:00:39","slug":"lubaczow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kolejrzeczy.com\/blog\/lubaczow\/","title":{"rendered":"LUBACZ\u00d3W"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

12 listopada 2022 roku<\/strong><\/em><\/p>\n

Lubacz\u00f3w znajduje si\u0119 we wschodniej cz\u0119\u015bci wojew\u00f3dztwa podkarpackiego, w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci powiatu lubaczowskiego. Miasto le\u017cy na P\u0142askowy\u017cu Tarnogrodzkim, u uj\u015bcia rzeki So\u0142otwy do Lubacz\u00f3wki, blisko polskiej granicy z Ukrain\u0105. Le\u017cy w historycznej ziemi be\u0142skiej. Pierwsza wzmianka o Lubaczowie pochodzi z 1214 roku. W\u00f3wczas na mocy traktatu spiskiego zawartego pomi\u0119dzy Leszkiem Bia\u0142ym, ksi\u0119ciem krakowskim i sandomierskim, a kr\u00f3lem w\u0119gierskim Andrzejem, gr\u00f3d otrzyma\u0142 wojewoda Pakos\u0142aw Lasocic. Pocz\u0105tkowo istnia\u0142 pod nazw\u0105 Lubacew. Od 1376 roku utrwala si\u0119 forma Lubacz\u00f3w. Prawa miejskie uzyska\u0142 w 1376 roku. Po \u015bmierci ostatniego ksi\u0119cia rawsko-mazowieckiego, miasto przesz\u0142o w 1462 roku pod zarz\u0105d kr\u00f3lewski. Starostwu lubaczowskiemu liczne przywileje nada\u0142 w 1523 roku kr\u00f3l Zygmunt Stary. Marcin Broniowski, burgrabia krakowski i dworzanin kr\u00f3lewski, nagrodzony zosta\u0142 przez Jana Olbrachta starostwem w Lubaczowie i w\u00f3jtostwami. Potwierdzone zosta\u0142y one przez Zygmunta Starego. Utorowa\u0142y one drog\u0119 do dworu kr\u00f3lewskiego nast\u0119pnym z rodu. Podczas wyprawy Sobieskiego na czambu\u0142y tatarskie w ramach wojny polsko-tureckiej w latach 1672\u20131676, w czasie dzia\u0142a\u0144 operacyjnych bitwy pod Niemirowem mia\u0142y miejsce tu potyczki. Od 1772 roku miasto znajdowa\u0142o si\u0119 pod zaborem austriackim a\u017c do 1918 roku. W 1817 roku dobra staro\u015bci\u0144skie sprzedano, a w 1868 w\u0142adze austriackie przenios\u0142y urz\u0119dy do Cieszanowa. Podczas obrony Galicji Wschodniej przed Ukrai\u0144cami w grudniu 1918 roku toczy\u0142y si\u0119 tu walki, w kt\u00f3rych bra\u0142a udzia\u0142 m.in. kompania lubaczowska WP pod dow\u00f3dztwem kpt. Stanis\u0142awa D\u0105bka. Po pokonaniu wojsk polskich do Lubaczowa wkroczy\u0142y wojska niemieckie, ale 26 wrze\u015bnia ust\u0105pi\u0142y miejsca wojskom sowieckim na mocy paktu Ribbentrop-Mo\u0142otow. W latach 1940\u20131941 i 1944 siedziba rejonu lubaczowskiego. Ponowna okupacja niemiecka rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 z wybuchem wojny niemiecko-sowieckiej 22 czerwca 1941 roku. Koniec okupacji niemieckiej nast\u0105pi\u0142 w Lubaczowie 22 lipca 1944 roku, kiedy to miasto zosta\u0142o zdobyte przez wojska sowieckie.<\/p>\n

 <\/p>\n

CO WARTO ZOBACZY\u0106?<\/p>\n