{"id":15705,"date":"2026-05-25T06:45:34","date_gmt":"2026-05-25T06:45:34","guid":{"rendered":"https:\/\/kolejrzeczy.com\/blog\/?p=15705"},"modified":"2026-05-25T06:45:34","modified_gmt":"2026-05-25T06:45:34","slug":"byczyna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kolejrzeczy.com\/blog\/byczyna\/","title":{"rendered":"BYCZYNA"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

30 kwietnia 2022 roku<\/strong><\/em><\/p>\n

Miasto le\u017cy na Wysoczy\u017anie Wieruszowskiej, oko\u0142o 15 km na p\u00f3\u0142noc od Kluczborka.\u00a0 Jan D\u0142ugosz wymienia\u0142 Byczyn\u0119 w swej kronice jako miasto. Dokument biskupa Jana z Pomezanii, z 1433 roku potwierdza jego lokalizacj\u0119. Kronikarze potwierdzaj\u0105 wiadomo\u015b\u0107, \u017ce przed 1054 miasto by\u0142o przej\u015bciowo siedzib\u0105 biskupa wroc\u0142awskiego, gdy\u017c za czas\u00f3w Mieszka I sufragania biskupia mia\u0142a znajdowa\u0107 si\u0119 w Smogorzowie, sk\u0105d przeniesiona zosta\u0142a do Byczyny, za\u015b dopiero p\u00f3\u017aniej do Wroc\u0142awia.\u00a0 Mimo do\u015b\u0107 licznie zachowanych dokument\u00f3w zawieraj\u0105cych wzmianki o mie\u015bcie, data nadania praw miejskich nie jest znana. Pierwotnie miasto nale\u017ca\u0142o do Ksi\u0119stwa Wroc\u0142awskiego. W 1293 roku w okresie walk o sukcesj\u0119 po Henryku IV Probusie, zosta\u0142o odebrane Henrykowi V Brzuchatemu przez ksi\u0119cia Henryka III g\u0142ogowskiego. W latach 1341-1348 by\u0142o we w\u0142adaniu kr\u00f3la Kazimierza Wielkiego, kt\u00f3ry w 1356 roku wraz z Kluczborkiem wymieni\u0142 je na Ksi\u0119stwo p\u0142ockie, oddaj\u0105c Byczyn\u0119 kr\u00f3lowi czeskiemu Karolowi IV.\u00a0 W bitwie pod Byczyn\u0105 24 stycznia 1588 wojska Jana Zamoyskiego zwyci\u0119\u017cy\u0142y armi\u0119 arcyksi\u0119cia austriackiego Maksymiliana, pretendenta do tronu polskiego. Po \u015bmierci ostatniego ksi\u0119cia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma w 1675 roku, Byczyna przesz\u0142a pod bezpo\u015bredni zarz\u0105d w\u0142adc\u00f3w Austrii, a od 1742 znalaz\u0142a si\u0119 w granicach Prus.\u00a0 Byczyna ulega\u0142a wielokrotnie po\u017carom, najwi\u0119ksze z nich odnotowano w latach: 1407, 1512, 1617, 1655, 1719 i 13 lipca 1757. Kl\u0119ski miastu nios\u0142y te\u017c zarazy i wojny.\u00a0 Podczas plebiscytu w marcu 1921 roku, na obszarze miasta z 2211 uprawnionych (w tym 985 niemieckich emigrant\u00f3w), za Polsk\u0105 g\u0142osowa\u0142o 59, za\u015b za Niemcami 2103 g\u0142osuj\u0105cych (5 g\u0142os\u00f3w by\u0142o niewa\u017cnych).\u00a0 19 stycznia 1945 roku wojska niemieckie zosta\u0142y wyparte z miasta przez oddzia\u0142y 56 brygady pancernej i 23 brygady piechoty zmechanizowanej gwardii 7 korpusu pancernego 3 armii pancernej gwardii 1 Frontu Ukrai\u0144skiego.<\/p>\n

 <\/p>\n

CO WARTO ZOBACZY\u0106?<\/p>\n