27 marca 2022 roku
27 marca 2022 roku wstałem rano, zjadłem śniadanie około godziny siódmej rano pojechałem autem z Gorzowa Wielkopolskiego w kierunku granicy z Niemcami. Najpierw dotarłem do Ośna Lubuskiego – zwiedziłem najpierw stację kolejową. Zrobiłem sobie spacer po miasteczku, a potem… źle się poczułem. Na szczęście 30 minut później udało mi się wrócić na normy i pojechałem dalej do Słubic.
HISTORIA: W okresie wczesnopiastowskim istniał tu gród obronny. Ośno było wzmiankowane po raz pierwszy w 1252 roku jako „civitas forensi Osna”. Przywilej miasta Ośno uzyskało w roku 1282 od biskupów lubuskich, do których należało. Pierwszym wójtem został Dzierżko z Chyciny. Władztwo polskie sięgnęło tu ponownie po wybuchu wojny o przynależność ziemi lubuskiej w 1319 roku, sięgnęły tu granice księstwa głogowskiego. Formalnie biskup lubuski przekazał miasto na własność Brandenburgii w 1401 roku. Przed 1347 rokiem Ośno Lubuskie otrzymało pełne prawa miejskie. Od 1373 do 1415 roku wraz z Brandenburgią we władaniu Korony Czeskiej. Od roku 1810 miasto było stolicą tzw. Ziemi Torzymskiej. Od 1871 roku miasto było w składzie Niemiec. W 1945 roku miasto zostało zniszczone w 70% miasto i włączone do Polski.
CO WARTO ZOBACZYĆ?
- Kościół pw. św. Jakuba
- Mury obronne
BIBLIOGRAFIA
- wikipedia.org