6 – 7 marca 2022 roku
6 marca 2022 roku przed godziną siedemnastą dotarłem do Buska-Zdroju prosto ze Szczucina. Najpierw zwiedziłem dworzec, a potem pojechałem do hotelu. Tam zostawiłem rzeczy, a potem poszedłem na obiad na rynku. Kiedy wróciłem, obejrzałem serial „Ranczo”, a następnie zasnąłem. Następnego dnia rano zjadłem śniadanie, a potem zwiedziłem centrum miasta. Po pobycie w Busku Zdroju pojechałem dalej w kierunku Staszowa, Sandomierza oraz Tarnobrzega.
HISTORIA: W 1166 roku Rycerz Dzierżko herbu Janina ufundował w miejscu, gdzie dziś stoi świątynia NPNMP pierwszy kościół. Pierwsza wzmianka o Busku pochodzi 1166 roku – bulla papieska i zapis w kronice diecezji krakowskiej mówią o miejscowości „Bugsk” i kościele. W 1241 roku Busko zostało zniszczone przez Tatarów. Prawdopodobnie w bitwie pod Chmielnikiem zginął rycerz Dersław i Busko przeszło na własność zakonu norbertanek. Najstarsza wzmianka o buskich solankach pochodzi z 1241 roku, Bolesław Wstydliwy nadał klasztorowi immunitet skarbowy i odnowił nadane przez Leszka Białego prawo warzenia soli z miejscowych solanek. Książę Leszek Czarny w 1287 roku nadał osadzie prawa miejskie i lokował Busko na prawie Środy Śląskiej. W 1412 roku Król Władysław II Jagiełło potwierdził prawa miejskie i nadał przywilej cotygodniowych targów oraz dwóch jarmarków rocznie na św. Floriana i św. Prokopa. Zaprzestano eksploatować miejscowe solanki. W 1661 roku wielka zaraza dotarła do miasta. W 1783 roku na mocy królewskiego przywileju, dzięki inicjatywie Stanisława Staszica, w Busku zawiązano Kompanię Solną, która na dużą skalę rozpoczęła warzenie soli z miejscowych solanek. Leopold Beust zbudował 2 tężnie solankowe. W 1795 roku Busko zostało zajęte przez Austriaków. Na mocy ustaleń kongresu wiedeńskiego miasto przypadło Królestwu Polskiemu pod zaborem rosyjskim. Oficjalnego otwarcia uzdrowiska doszło w 1828 roku. 1 czerwca 1836 roku oddano do użytku zdrojowych Łazienek (współczesnie Sanatorium „Marconi”), co niektórzy przyjmują za początek działalności uzdrowiska. W ramach represji po powstaniu styczniowym, podobnie jak 337 innych miast Królestwa Polskiego, Busko zostało pozbawione ukazem carskim praw miejskich i przemianowane na Busk. W 1873 roku była w mieście epidemia cholery. W czerwcu 1915 roku austriackie władze okupacyjne przeniosły siedzibę starostwa ze Stopnicy do Buska. We wrześniu 1916 roku Busko ponownie zostało miastem. 9 września 1939 roku doszło do bitwy 22 Dywizji Piechoty Górskiej z oddziałami niemieckimi pod Broniną. 13 stycznia 1945 roku do Buska wkroczyły oddziały 33 korpusu piechoty gwardii gen. Nikity Lebiedienki, 5 Armii Gwardii, 1 Frontu Ukraińskiego. W 1952 roku Busko uzyskało połączenie kolejowe.
CO WARTO ZOBACZYĆ?
- Kościół cmentarny pw. św. Leonarda
- Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP
- Klasztor
- Zespół uzdrowiskowy
- Synagoga
BIBLIOGRAFIA
- wikipedia.org