14 sierpnia 2023 roku
Radoszyce należą do ziemi sandomierskej, będącej częścią historycznej Małopolski. Nazwa miejscowości jest patronimiczno-dzierżawczą i najprawdopodobniej wywodzi się od imienia Rados lub Radosz, do którego należały okoliczne ziemie. Dokładna data powstania Radoszyc nie jest znana, ale jak pisze S. Orgelbrand w Encyklopedii Powszechnej z 1884 roku „Radoszyce to osada bardzo starożytna”. W 1411 roku w Radoszycach zatrzymał się król Władysław Jagiełło, udający się na wyprawę do Prus, który obchodził tu święto Trzech Króli. W 1425 roku zatrzymał się tu ponownie jadąc z Wielkopolski na Ruś. W 1428 roku król najprawdopodobniej przeniósł Radoszyce z prawa polskiego na niemieckie. W 1450 roku w Radoszycach zatrzymał się król Kazimierz Jagiellończyk, a przez pewien czas w przebywały tam też królewskie córki, prawdopodobnie chroniąc się przed zarazą. W 1456 roku Kazimierz Jagiellończyk potwierdził przywileje nadane przez poprzedników, zwolnił mieszczan od wszelkich ceł w kraju i wydał pozwolenie na zakup soli w królewskich żupach. W okresie potopu szwedzkiego miasto znajdowało się pod jurysdykcją władz okupacyjnych Szwecji. W czasie wojen z oddziałami walczącymi z najeźdźcą przemaszerował przez Radoszyce król Jan Kazimierz, a w manewrach wojennych i m.in. obronie Krakowa brała udział sandomierska piechota łanowa, a więc mieszczanie i chłopi radoszyccy. Po wojnach szwedzkich w mieście zaczęła osiedlać się ludność żydowska. W 1787 roku w Radoszycach przebywał król Stanisław August Poniatowski, który wracając z Krakowa zatrzymał się, by obejrzeć miejscowe fabryki żelazne piece i fryszerki. W 1788 roku król potwierdził dla Radoszyc prawo magdeburskie. 16 listopada 1794 roku we wsi Jakimowice nieopodal Radoszyc rozegrał się epilog polskiego powstania narodowego przeciw Rosji i Prusom tzw. insurekcji kościuszkowskiej. 13 stycznia 1870 roku za wsparcie powstania styczniowego Radoszyce utraciły prawa miejskie. Podczas okupacji hitlerowskiej, 5 kwietnia 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 4000 Żydów. W październiku 1942 roku zostali wywiezieni do obozu zagłady Treblinka II i tam zamordowani. 2 września 1944 roku Niemcy spacyfikowali i spalili miejscowość. 1 stycznia 2018 roku Radoszyce restytuowano jako miasto.
CO WARTO ZOBACZYĆ?
- Kościół pw. św. św. Piotra i Pawła
- Ruiny zamku w Radoszycach
- Cmentarz parafialny
- Cmentarz żydowski
BIBLIOGRAFIA
- wikipedia.org